UYAP dilekçe formatı: kenar boşluğu, satır aralığı, yazı tipi

Zorunlu olan ne, olmayan ne?

Karışıklığın kaynağı burası. Zorunlu olan yalnızca dosyanın geçerli bir UDF olması ve dilekçenin gerekli unsurlarını taşıması. Punto, kenar boşluğu ve satır aralığı gibi kararlar tamamen size ait.

Buna rağmen bir standarda uymanın değeri var: hâkim günde onlarca dilekçe okuyor ve tanıdık bir düzen okuma yükünü azaltıyor. Ayrıca aynı büroda herkesin farklı biçim kullanması, büronun işini dağınık gösteriyor.

Gerçek dilekçelerde ne kullanılıyor?

Elimizdeki 1144 belgelik gerçek dilekçe külliyatında ölçtüğümüz değerler:

• Yazı tipi: Times New Roman ezici çoğunlukta. Arial ikinci sırada, geri kalanı dağınık.
• Punto: 12. Belgelerin çoğunda tek punto kullanılıyor; birden çok punto görülmesi genellikle başka yerden yapıştırılmış metnin işareti.
• Satır aralığı: 1,5. Tek aralık sıkışık, çift aralık sayfa israfı olarak görülüyor.
• Cümle uzunluğu: medyan 16 kelime. En uzun yüzde beşlik dilim 41 kelimeden başlıyor.
• Paragraf uzunluğu: medyan 31 kelime.

Künye bloğu

Dilekçenin en çok bozulan kısmı burası. Künye bir sütundur: etiketler alt alta, iki nokta üst üste işaretleri aynı hizada, değerler tek bir hizadan başlar.

Hizayı boşluk tuşuyla kurmak en yaygın hata. Boşlukla kurulan hiza yalnızca o punto ve o yazı tipinde düzgün görünür; punto değiştiği anda sütun dağılır. Doğrusu sekme durağı kullanmak.

İki yana yaslama ve heceleme

İki yana yaslı metin, heceleme açık değilse kelimeler arasında geniş beyaz boşluklar oluşturur. UYAP Editör’de heceleme desteği sınırlı olduğu için uzun kelimeler içeren paragraflarda bu boşluklar belirginleşir. Sola yaslamak sorunu tamamen ortadan kaldırır, ama teamül iki yana yaslama yönünde.